Canadian Traveler.eu

The Dhaulagiri (8167 m high) belongs to difficult and hardly ever capture mountain. Since more than ten years, with success, the Dhaulagiri base of all polish expeditions.

At first was captrued in 1960 by Swiss expedition with two polish climbers: Jerzy Hajdukiewicz and Adam Skoczylas. On the peak was stand: K. Diemberger, P. Diener, M. Dorji, E. Forrer, N. Dorji, A. Schelbert.

Till now this mountain was captured by 11’s polish climbers

1980 – Wojciech Kurtyka and Ludwik Wilczynski

1983 – Miroslaw Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Laukajtys i Waclaw Otreba

1985 – Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka – first winter expedition

1990 – Krzysztof Wielicki

1994 – Piotr Pustelnik and Jozef Gozdzik

We put news’s below from HiMountain Dhaulagiri Expedition – the seventh peak in the world

In spring season 2008 the Dhaulagiri will be attack in squad:

Ryszard Pawlowski (Katowice) – leader

Artur Hajzer (Mikolow) – deputy leader

Robert Szymczak (Gdansk)

Piotr Snopczynski (Swidnica)

Bogdan Kaszycki (Szczecin)

Wyprawa pod kierownictwem Ryszarda Pawłowskiego i Artura Hajzera ma na celu zdobycie jednego z ośmiotysięczników w Himalajach – Dhaulagiri (8167 m n.p.m.). Jest to siódmy, co do wysokości ośmiotysięcznik. Ostatnie polskie wejście na ten szczyt miało miejsce w 1994 roku. Dwójka uczestników: Hajzer i Szymczak aklimatyzuje się obecnie na stokach Island Peak w Nepalu, a Pawłowski, Kaszycki i Snopczyński wylatują z Warszawy 26 marca o g. 14.55 przez Londyn i Doha do Kathmandu. Cała wyprawa spotyka się 29-go i wspólnie będzie przemieszczać się w kierunku bazy Dhaulagiri. Taktykę podróży i karawany uzgodnią wspólnie, gdyż Pawłowski, Hajzer i Szymczak będą już mieć aklimatyzację i być może przemieszczą się do podnóża góry szybciej, korzystając częściowo z samolotu.

Trasa : Uczestnicy wyprawy będą zdobywać szczyt drogą pierwszych zdobywców od strony północno-wschodniej. Bazę wyprawy zakłada się na wysokości 4700 m. Droga prowadzi stąd najpierw przez uszczeliniony lodowiec trawersem pod wielką charakterystyczną turnią Eiger i w miarę jak staje się coraz bardziej stromy zmienia się w lodospad – czyli ice fall – kawalkadę brył lodu, szczelin, seraków. Cały odcinek ice fall’a wymaga zaporęczowania.

Obóz I leży za to na wygodnej, rozłożystej i bezpiecznej przełęczy na wysokości 5850 m. Być może w trakcie poręczowania drogi do obozu I wyprawa będzie musiała założyć tymczasowy obóz pośredni na wysokości 5300 m, ponieważ dotarcie do obozu I za jednym razem, w początkowej fazie akcji górskiej może być zbyt trudne, wytężające i po prostu niemożliwe. /kliknij zdjęcie poniżej dwa razy a zobaczysz powiększenie/

Z obozu I do obozu II na wysokość 6400 m droga wiedzie połogimi polami śnieżnymi wśród mało wybitnych seraków i nielicznych szczelin i jest najłatwiejszym fragmentem wspinaczki. Powyżej obozu II droga prowadzi idealnie filarem płn.-wsch. i jest bardzo stroma. Żadne warunki nie stwarzają komfortu poruszania się w tym miejscu. Zbyt duża ilość śniegu powoduje zagrożenie lawinowe, a jego brak i wylodzenie powodują, że odcinek jest trudnym technicznie stokiem lodowym, wymagającym od wspinaczy wysokiej klasy umiejętności wspinaczki w lodzie. Wiele fragmentów można pokonać tylko na przednich zębach raków i przy użyciu koniecznie dwóch czekanów. /kliknij zdjęcie poniżej dwa razy a zobaczysz powiększenie/

Ekspozycja filara powoduje, że z trudem znajduje się miejsce na platformę gdzie powstaje z reguły obóz III (7400 m). Cały odcinek do obozu III wymaga zakładania lin poręczowych. Z obozu III następuje atak szczytowy. Dhaulagiri nie jest popularną górą, co sezon działa tu stosunkowo mała ilość wypraw i to raczej o charakterze sportowym; nie organizuje się wogóle wypraw komercyjnych. Z tego względu powyżej obozu III liny poręczowe nie są już z reguły zakładane. Podczas ataku szczytowego wspinacze albo asekurują się nawzajem (asekuracja lotna), albo pokonują teren bez żadnej asekuracji. Grań szczytowa jest jednak eksponowana, długa i niełatwa orientacyjnie stąd odcinek ten należy do kluczowych w trakcie całej akcji górskiej i może być on pokonywany tylko przez Himalaistów z dużym bardzo dużym doświadczeniem i wprawą. Uczestnicy : Ryszard Pawłowski urodzony w 1950 roku, zodiakalny Rak, ale Tygrys według horoskopu chińskiego, inżynier elektryk, instruktor alpinizmu, przewodnik górski. Wziął udział w ponad 200 wyprawach w różne góry świata jako uczestnik lub organizator. Zdobył dziesięć szczytów ośmiotysięcznych, m.in. K2 (8611 m n.p.m.) płn. filarem. Jest jedynym Polakiem, który trzykrotnie stanął na szczycie Mt. Everestu (8848 m n.p.m.). Dokonał wielu wejść trudnymi drogami wspinaczkowymi w różnych rejonach Ziemi. Był partnerem wspinaczkowym Jerzego Kukuczki, Piotra Pustelnika, Janusza Majera, Krzysztofa Wielickiego, Adama Zyzaka. Jest członkiem prestiżowego The Explorers Club, stowarzyszenia zrzeszającego 3000 odkrywców i badaczy z kilkudziesięciu państw wszystkich kontynentów. Sylwetka himalaisty : -Ryszard Pawłowski the famous Polish climber. /Version english and polish/ Artur Hajzer lat 45, żonaty, dwóch synów. Z wykształcenia kulturoznawca, zawód wykonywany: przedsiębiorca. Weteran polskiego himalaizmu, wieloletni partner Jerzego Kukuczki, uczestnik kilkunastu wypraw na najwyższe himalajskie ściany. Zdobywca 4 ośmiotysięczników w tym: trzech nowymi drogami i autor pierwszego zimowego wejścia na Annapurnę. Sylwetka himalaisty : -Artur Hajzer the famous Polish climber. /Version english and polish/ Piotr Snopczyński 58 l., był ratownikiem Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego już od czasu studiów na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. W latach 1998-2002 był wiceprezesem tej organizacji. Przeszedł normalną drogę wspinania od Alp i Kaukazu po Karakorum i Himalaje. W latach 90. atakował kilkakrotnie Mt. Everest i K2. Wie, co to zima w Himalajach – trzy lata temu brał udział w wyprawie na Nanga Parbat. Wie też, jakie potrafi być lato w Himalajach – w 1993 r., podczas załamania pogody po zejściu ze szczytu Gaszerbrum II (8035 m), stracił odmrożone palce stóp. Bogdan Kaszycki Robert Szymczak – lekarz Sponsorzy i patroni : Źródło: www.himountain.pl

Kinga Baranowska i Katarzyna Skłodowska ruszają w sobotę 29 marca na podbój Dhaulagiri, szczytu położonego w Nepalu i wznoszącego się na wysokość 8167 metrów nad poziom morza.

Dhaulagiri (Biała Góra) jest siódmym, co do wysokości szczytem kuli ziemskiej i do tej pory nie zdobyła go żadna Polka.

“Byłam na szczycie Cho Oyu (8201 m) w 2003 roku. Trzy lata później zaliczyłam Broad Peak (8047 m) w Karakorum w Pakistanie, natomiast w 2007 roku Nanga Parbat wznoszący się na 8125 metrów. Po górach chodzę od kilkunastu lat, wspinam się od dziesięciu” – powiedziała PAP Kinga Baranowska, geograf z wykształcenia i dziewiąta Polka, która stanęła na szczycie ośmiotysięcznym.

Obie panie mają na swoim koncie już spore osiągnięcia :

- Kinga Baranowska (Alpinus Expedition Team) zdobyła już trzy ośmiotysięczniki – Cho Oyu (8201 m) w Tybecie, Broad Peak (8047 m) w Karakorum w Pakistanie oraz Nangę Parbat (8125 m) słynną, prawie 4-km ścianą Diamir.

Jest dziewiąta Polką, która stanęła na szczycie ośmiotysięcznym. Zawodowo związana jest z operatorem telekomunikacyjnym EXATEL.

- Katarzyna Skłodowska, lekarz olsztyńskiego szpitala wspinała się w Alpach i górach Azji. W 2007 roku zmierzyła się z siedmiotysięcznikiem Dhaulagiri II, który jest sąsiadem tegorocznego celu wyprawy Polek. Warunki meteorologiczne (monsun) uniemożliwiły wejście nie tylko Skłodowskiej, lecz także innym wspinaczom. Przed dwoma laty zdobyła Shivling (6543 m) w Himalajach Gharwalu. Sztuka ta nie udała się dotychczas żadnej Polce.

Obie himalaistki mają nadzieję zdobyć Dhaulagiri tej wiosny.

Baranowska próbowała już zmierzyć się z Białą Górą jesienią ubiegłego roku. Musiała poddać się ze względu na trudne warunki atmosferyczne, zaledwie 100 metrów od szczytu. “Myślę, że tym razem malutka maskotka – słonik, który w plecaku jeździ ze mną na wszystkie wyprawy przyniesie mi więcej szczęścia” – powiedziała.

“Dhaulagiri, to dla nas obu ważny szczyt mówią alpinistki. Jest moim wielkim marzeniem – wyznaje Katarzyna, natomiast Kinga dodaje – to moje drugie podejście do tej góry. szczyt jest bardzo wymagający, himalaiści nie mogą zdobyć go już od kilku sezonów. Od czternastu lat żaden Polak nie stanął na jego wierzchołku. jestem dobrej myśli, zrobiłyśmy wszystko, by dobrze przygotować się do tej wyprawy. Cieszę się, że jadę na Białą Gorę w zespole kobiecym”.

Polskie himalaistki wylatują w sobotę z Warszawy przez Helsinki do New Delhi, a stamtąd do Katmandu.

Bardzo gorąco życzę powodzenia dla wyprawy , a samej Kindze Baranowskiej zdobycia kolejnego ośmiotysięcznika do korony Himalajów.

Młoda himalaistka z klubu KW Warszawa ma wszelkie predyspozycje by stać się nowa gwiazdą światowego himalaizmu.

Wyprawa polskich himalaistek na podbój Dhaulagiri to jedna z wielu polskich wypraw wiosennych, jako ciekawostkę należy zauważyć, że to zespół kobiecy!! , a niewiele takich wyruszało ostatnio w Himalaje.

Poniżej przedstawiam plakat z wyprawy, kliknięcie na zdjęcie dwa razy powiększa plakat.

Dhaulagiri (sanskryt “Biała Góra”) – szczyt w Himalajach środkowo-zachodnich o wysokości 8167 m n.p.m., oddzielony od pobliskiej Annapurny głęboko wciętą doliną rzeki Kali Gandaki.

Dhaulagiri jest siódmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem, najwyższym z tak zwanych niskich ośmiotysięczników.

W masywie można wyodrębnić sześć w miarę samodzielnych wierzchołków:

• Dhaulagiri I 8167 m
• Dhaulagiri II 7751 m (30. co do wysokości szczyt świata)
• Dhaulagiri III 7715 m
• Dhaulagiri IV 7661 m
• Dhaulagiri V 7618 m
• Dhaulagiri VI 7268 m

Przez pewien czas, od pomiarów dokonanych w 1818 aż do połowy XIX wieku, uważany za najwyższą górę świata.

Próbę wejścia podjęła wyprawa francuska w 1950 roku. W obliczu trudności orientacyjnych spowodowanych brakiem map i nieznajomością terenu Francuzi przenieśli się pod Annapurnę.

Polskie wejścia

• 18 maja 1980 – Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński ścianą zachodnią (2400 metrów) w stylu alpejskim. W wejściu współuczestniczyli Rene Ghilini i Alex McIntyre
• 18 maja 1983 – Mirosław Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Łaukajtys i Wacław Otręba
• 21 stycznia 1985 – Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka – pierwsze wejście zimowe w wyprawie kierowanej przez Adama Bilczewskiego
• 24 kwietnia 1990 – Krzysztof Wielicki
• 1994 – Piotr Pustelnik

oryginal post by : http://himalayanadventure.eu/

Wyprawa polskich himalaistek na podbój Himalajów i Dhaulagiri to jedna z wielu wypraw wiosennych, mam nadzieje, że dopisze im szczęście i będzie to kolejna udana polska wyprawa na Dhaulagiri.

NAJNOWSZA WYPRAWA ANNY CZERWIŃSKIEJ Z CYKLU „ŚLADAMI WANDY RUTKIEWICZ”

Tuż przed Świętami Wielkanocnymi, 19 marca 2008 r. rusza kolejna wyprawa, której organizatorem i kierownikiem jest wybitna polska himalaistka Anna Czerwińska, a jej celem jest zdobycie jednego z ośmiotysięczników – Dhaulagiri (8167 m.). Wyprawa jest drugą, organizowaną przez Annę Czerwińską, w ramach zainaugurowanego w 2007 r. cyklu wypraw pt. „Śladami Wandy Rutkiewicz”.

“W 2006 r. podczas wyprawy na Makalu (8461 m n.p.m.) przyszedł mi do głowy pomysł, aby zrealizować cykl wypraw, upamiętniających Wandę Rutkiewicz. Ich celem miałoby być zdobywanie 8-tysięczników, których Wanda nie zdołała zdobyć. Po udanej wyprawie na Broad Peak (8047 m n.p.m.) w 2007 roku doszłam do wniosku, że aby lepiej przypomnieć sylwetkę Wandy, spróbuję dokończyć w jej imieniu Koronę Himalajów, co było jej największym marzeniem. Tak właśnie powstał cykl wypraw „Śladami Wandy Rutkiewicz”. Moja wiosenna wyprawa na Dhaulagiri (8167 m n.p.m.) będzie kolejną w tym cyklu, zbliżającą nas do realizacji celu.” – wyjaśnia Anna Czerwińska.

Wanda Rutkiewicz-Błaszkiewicz (ur. 4 lutego 1943, zaginęła 12 maja 1992) – polska alpinistka i himalaistka, z zawodu elektronik, jedna z najbardziej znanych Polek światowego himalaizmu, jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Europejka stanęła na Mount Everest, najwyższym szczycie Ziemi.Zdobyła osiem z czternastu ośmiotysięczników: Mount Everest, Nanga Parbat, K2, Shisha Pangma, Gasherbrum II, Gasherbrum I, Cho Oyu i Annapurnę. Zaginęła w 1992 podczas ataku szczytowego na Kanczendzongę. Wraz z Carlosem Carsolio 12 maja o w pół do czwartej wyruszyli w górę z obozu IV na 7950 m. Po dwunastogodzinnej wspinaczce w głębokim śniegu Carsolio stanął na wierzchołku. Schodząc napotkał Wandę na wysokości ponad 8200 metrów. Mimo braku sprzętu biwakowego zdecydowała się przeczekać noc i kontynuować wejście następnego dnia. Jej ciała nie odnaleziono.

Wanda Rutkiewicz była niezwykłą postacią, najwybitniejszą himalaistką świata. Jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Europejka stanęła na Mount Everest (8848 m n.p.m.), będąc jednocześnie pierwszym Polakiem na szczycie najwyższej góry świata. Była także pierwszą kobietą i pierwszym reprezentantem Polski na najtrudniejszym 8-tysięczniku – K2 (8611 m n.p.m.) – którego zdobycie było dla niej największym sukcesem. Wanda Rutkiewicz próbowała zdobyć Dhaulagiri w 1991 r., ale wobec złych warunków wyprawa zakończyła się niepowodzeniem.

Anna Czerwińska wielokrotnie wspinała się wspólnie z Wandą Rutkiewicz. Na swoim wspólnym koncie mają między innymi pierwsze kobiece przejście północnej ściany Matterhornu zimą, dwie próby wejścia na K2 oraz pierwsze kobiece wejście na Nanga Parbat. Kontynuując wielkie marzenie Wandy Rutkiewicz, którego celem był zdobycie wszystkich 8-tysięczników, Anna Czerwińska zorganizowała w 2007 r. wyprawę na K2 i Borad Peak, a celem tegorocznej jest Dhaulagiri.

Wyprawa Dhaulagiri 2008 ruszy w drugiej połowie marca w składzie: Anna Czerwińska (kierownik wyprawy i organizator), Jerzy Natkański, Krzysztof Tarasewicz, Filip Pawluśkiewicz oraz Aleksandra Ihnatowicz. Ekspedycja rozpocznie się trekkingiem aklimatyzacyjnym w rejonie Langtang, który potrwa ok. 10 dni, po którym nastąpi powrót do Katmandu, następnie przejazd do Pokhary i przejście do bazy doliną Myagdi Khola. Baza powinna zostać założona koło 10 kwietnia na wysokości 4700 m.

Harmonogram wyprawy :

• 19 marca – wylot pierwszej grupy wyprawy w składzie: Anna Czerwińska, Filip Pawluśkiewicz, Aleksandra Ihnatowicz z Warszawy do Katmandu
• 20 marca – przylot do Kathmandu (1350 m)
• 21 marca – dzień wolny w Kathmandu
• 22 marca – siedmiogodzinny przejazd z Kathmandu do Syabrubesi (3585 m). Rozpoczęcie trekkingu:
• 24 marca – Langtang
• 25 marca – Kyanjingomba
• 26 – 31 marca – wspinanie do Yala Peak B.C. (5500 m)
• 2 kwietnia – powrót do Kathmandu
• 3 kwietnia – przylot drugiej grupy wyprawy w składzie: Jerzy Natkański, Piotr Szkarłat, Krzysztof Tarasewicz, spotkanie całej ekipy w Kathmandu
• 5 kwietnia – przejazd do Pokhary (3810 m), a następnie do Beni
• 6 kwietnia – przejazd do Base Camp (4700 m) doliną Myagdi Khola
• 10 kwietnia – 20 maja – akcja górska: Obóz I – ok. 5850 m, Obóz II – ok. 6400 m, Obóz III – ok. 7400 m
• 25 maja – przejazd do Pokhary
• 26 maja – przejazd do Kathmandu
• 28 maja – powrót do Warszawy

Szczyt Dhaulagiri, który uważany jest za jeden z trudniejszych ośmiotysięczników, od pierwszych pomiarów w 1818 r. aż do połowy XIX uznawany był za najwyższą górę świata. Zdobyty dopiero w 1960 r., przez wyprawę szwajcarską, w składzie której znaleźli się również dwaj Polacy: Jerzy Hajdukiewicz i Adam Skoczylas. Nie dotarli oni na sam szczyt, jednakże jako jedyni Polacy w historii uczestniczyli w pierwszej zwycięskiej wyprawie na ośmiotysięcznik. Na wierzchołku Dhaulagiri stanęło 10 Polaków, ale dotąd nie było tam żadnej Polki.

Anna Czerwińska, wraz ze swoją ekipą, ma więc szansę zawalczyć o ten historyczny wyczyn.

Uczestnicy wyprawy przewidują utrzymanie stałej łączności z Polską i przekazywanie informacji o jej przebiegu na bieżąco. Wiadomości będą dostępne na stronie internetowej wyprawy: www.sladamiwandyrutkiewicz.pl, która oficjalnie ruszy 14 marca oraz za pośrednictwem patronów medialnych wyprawy: Radia Zet, portalu Onet.pl i wortali: www.wspinanie.pl i www.maratończyk.pl.

Wyprawę Dhaulagiri 2008 wspierają także organizacje i firmy, dzięki którym realizacja tego przedsięwzięcia jest możliwa. Są to: Fundacja Wspierania Alpinizmu Polskiego im J. Kukuczki, Bergson, Ciba Vision, GetinBank, Energizer, Nikon oraz Wedel. Oprawę graficzną zapewnia firma Profiko, zaś obsługę medialną wyprawy firma Novo Marketing House.

O uczestnikach wyprawy Dhaulagiri 2008:

Anna Czerwińska – obecnie najwybitniejsza polska himalaistka, która wspina się w Tatrach, Alpach, Karakorum i Himalajach od 30 lat. Jest pierwszą Polką, która zdobyła „Koronę Ziemi” czyli najwyższe szczyty wszystkich siedmiu kontynentów. Zdobywczyni ośmiu spośród czternastu ośmiotysięczników, w tym sześciu wierzchołków głównych.

Najstarsza kobieta, której w 2000 r. udało się stanąć na szczycie Mount Everest.

Jest autorką sześciu książek, w których relacjonuje swoje wyprawy: „2 x Matterhorn”, „Trudna Góra Rakaposhi”, „Broad Peak – tylko dwie”, „Nanga Parbat – góra o złej sławie”, „Groza wokół K2”, „Korona Ziemi”. W marciu pojawiła się nowa książka Anny Czerwińskiej z serii „Górfanka” pt. „ABC w skale i lodzie”.

Najważniejsze osiągnięcia wspinaczkowe:

· 1983 – Broad Peak (Rocky Summit) 8030 m n.p.m.

· 1985 – Nanga Parbat 8125 m n.p.m.

· 2000 – Mount Everest 8848 m n.p.m.

· 2000 – Shisha Pangma 8013 m n.p.m. (wierzchołek centralny)

· 2001 – Lhotse 8501 m n.p.m.

· 2001 – Cho Oyu 8201 m n.p.m.

· 2003 – Gasherbrum II 8035 m n.p.m.

· 2006 – Makalu 8463 m n.p.m

Jerzy Natkański to wieloletni maratończyk i doświadczony himalaista. Wielokrotny uczestnik wypraw zimowych. Zaczęło się od tego, że stał się przewodnikiem beskidzkim. Prawdziwa wspinaczka zaczęła się dla Jurka po trzydziestce. Wspinał się w Tatrach, Alpach , Andach, na Alasce i w Himalajach. Przygodą życia stała się wyprawa Netia K2 w 2003 r. Związany ze wspinaczką był także zawodowo pełniąc do marca 2006 roku funkcję Wiceprezesa Polskiego Związku Alpinizmu. Nie obce są mu także rajdy przygodowe, triatlony, rajdy off-road, a nawet żeglarstwo morskie i szkolenia psów ratowniczych.

Najważniejsze osiągnięcia alpinistyczne:

· 1990 – Aconcagua (6960 m n.p.m.), najwyższy szczyt Ameryki Południowej,

· 1993 – dziewiczy szczyt Borondo Sar (6800 m n.p.m.) w Karakorum,

· 1995 – Kilimandżaro (5985 m n.p.m.)), najwyższy szczyt Afryki,

· 1996 – członek letniej wyprawy na Nanga Parbat (8125 m n.p.m.),

· 1997 – Mount McKinley (6194 m n.p.m.), najwyższy szczyt Ameryki Północnej,

· 1997 – Gasherbrum II (8035 m n.p.m.), Karakorum,

· 1997/1998 – członek zimowej wyprawy na Nanga Parbat (8125 m n.p.m.), kier. Andrzej Zawada,

· 1997/1998 – członek zimowej wyprawy na Makalu (8481 m n.p.m.), kier. Krzysztof Wielicki,

· 2002/2003 – członek zimowej wyprawy Netia K-2 (8611 m n.p.m.), kier. Krzysztof Wielicki

· 2006 – członek wyprawy Makalu (8463 m n.p.m.)

· 2007 – członek wyprawy K2/ Broad Peak

Krzysztof Tarasewicz, alpinista i podróżnik. Ma na swoim kącie ponad 50 wypraw i trekkingów na czterech kontynentach, w tym m. in. wejścia w alpejskim stylu na góry siedmiotysięczne: Chan Tengri (1998 r.), Pik Pobiedy (2004 r.); parokrotnie na Pik Lenina w Pamirze (polski rekord szybkości: 14 godz – 2005 r.). Jest zdobywcą nagrody za III polskie wejście na Pik Pobiedy (7439 m n.p.m.), uchodzącego za najtrudniejszy siedmiotysięcznik świata. Brał udział w “Polskiej Zimowej Wyprawie na K2 2002/2003″ oraz samotnie na Everest 2005 r. i K2 2006 r.
Najważniejsze osiągnięcia alpinistyczne:

· 1995 – Broad Peak (8047 m n.p.m.)

· 1999 – Shisha Pangma (8027 m n.p.m.)

· 2003 – Manaslu (8163 m n.p.m.)

Filip Pawluśkiewicz, członek Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego. Wspinał się min. w Tatrach, Alpach i Andach. Na swoim koncie ma wejścia na Matterhorn, Mt Blanc, Aconcagua (latem i zimą w 2006 roku) – najwyższy szczyt Ameryki Południowej oraz Mt McKinley – najwyższy wierzchołek Ameryki Północnej (2007). Czołowy zawodnik w rajdach przygodowych takich jak: North Face Adventure Trophy, Bergson Winter Challenge oraz reprezentant Polski w rajdach przygodowych rangi mistrzostw świata.

Piotr Szkarłat, członek Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto”. W swojej działalności górskiej koncentruje się na wspinaczce letniej i zimowej w Tatrach. Od lat uprawia narciarstwo biegowe. Brał udział w 48 długodystansowych (20-90 km) biegach w Europie, USA, Kandzie, Japonii i Australii. Od 3 lat jako jedyny Polak jest w zarządzie International Association of Worloppet Skiers – IAWLS (Międzynarodowe Zrzeszenie Narciarzy Worldloppetu).

źródło : http://www.goryonline.com/

I Recommend …

ExplorersWeb Week in Review – http://www.mounteverest.net/

Breaking news:
Piotr Pustelnik comes out of retirement – Himalayan Trilogy team for dream ascents
It’s time for showdown; Piotr Pustelnik is coming out of retirement – in Polish style! In a late night mail /03:00 am EST Oct 29, 2007 / , Piotr revealed his plans to ExplorersWeb.
… and…

The Himalayan Trilogy dream team (Piotr Pustelnik, Piotr Morawski and Peter Hamor) are coming back to Himalayas next spring, and that’s just the beginning! All in all Piotr has climbed 13 main summits and 8000m peaks 16 times.

2008: The north-west face of Annapurna!

“These two incredible guys (Morawski and Hamor) want to join me on Annapurna again.” In early spring 2008, the trio will show up on the slopes of the north-west face of Annapurna.

“We want to repeat the Czech route from 1988 (the expedition led by J. Drlik put J. Nezerka, J. Martis on the summit).

“After acclimatization on Ama Dablam, we will try to complete it in one push. We find this route a bit longer and exposed to the wind, but less dangerous than the classic north face route.”

2008: traverse from G1 to G2 and G3!

“The rest of our plans cover the next three seasons. In the same ( 2008) season – following the climbing spirit and dreams of my mountain guru, Woytek Kurtyka – we want to complete his two ideas: We want to make the long traverse from G1 to G2 and G3 starting via the original (first ascent) American line to G1, then to Gasherbrum La and on the ridge thru Gasherbrum East to G2 and G3.

2009: All Broad Peaks! …and the north-west rigde of Rakaposhi…

“In the next season we want to climb all Broad Peaks; starting from Godwin Austen Glacier and ending on Concordia.”

The last project is the north-west rigde of Rakaposhi.

2006 ExWeb awards

Grabbing the second place in the ExWeb awards last year (topped only by the truth on Nangpa La), the Himalayan Trilogy team outshone everything.

There were rescues of other climbers, and incredible summits, one after the other. The team acclimatized on Cho Oyu, moved to Annapurna; and finally to Broad Peak in Pakistan. There were no porters, no oxygen – just a small band of frends, including an American and a Tibetan climber on Anna.

“Time to sum things up”

Piotr Pustelnik only looked back on his final 8000er, Broad Peak, with bitter-sweet memories. He had summited, but not in the way he had wanted, and he was happy he didn’t have to return, he said.

Still, he had climbed 13 of the worlds tallest – and only one had eluded him: Annapurna. He wrote in his farewell dispatch, “So, it’s the end of our ‘Triptych’, our plan which was rather extraordinary for me – a superb experience at the end of my career in the highest mountains. From a satellite phone in Broad Peak’s base camp, Piotr Pustelnik.”

Not so fast!

Now Piotr has to eat his words. But what is life, if not for living! Folks like Piotr do it best closest to the clouds, on the amazing arena of the Himalayan giants. Win or lose, the battle is golden. Welcome back, Piotr!

More about Pustelnik and the team:

Last year, Annapurna was summited only by Peter Hamor and the Kazakh climbers Maxut Zhumayev and Vassiliy Pivtsov (from the north side). All in all Piotr has climbed 13 main summits and 8000m peaks 16 times. Rescues have cost him a number of summits but also gained him an award which he commented, “humanly behavior shouldn’t be the subject of awards.”

Piotr Morawski achieved the first winter climb on Shisha Pangma on January 14, 2005. Also on the summit was Italian Simone Moro, who describes Morawski as one of the best Polish climbers today. Piotr Morawski latest summited Nanga Parbat this summer.

Besides Annapurna main, Broad Peak and Nanga Parbat, Slovak Peter Hámor has summited Everest (1998) and climbed “the Alpine Trilogy” the difficult north faces of Matterhorn, Grandes Jorasses and Eiger.

Piotr’s two sons continue the family’s mountaineering legacy – with success. In August last year, Adam and Pawel Pustelnik climbed Ak-Su peak, in Kyrgyzstan. The brothers made a new route on the west face of Ortotyubek (also known as the Central Pyramid or Peak 3850). The resulting 1100 meter-long route was called “Amba” (VI, 7c/c+).

Then, the Pustelniks moved to Slesov (also known as the Russian Tower, 4250m), where they teamed up with Slawek Cyndecki for an on sight ascent of Perestroika Crack (VI, 7b, 1000m).
… more : http://www.mounteverest.net/

Latest news : Annapurna West Face Expedition started March 15, 2008 from Warsaw.

The “Himalayan Triptych Reactivated” has begun! The team left Warsaw airport this weekend to start the first part of their expedition, i.e. the attempt at a first ever repeat of the Czech route on the north-west face of Annapurna – the tenth highest peak in the world (8091 meters above the sea level). 

Północno-zachodnia ściana Annapurny i droga Gabbarrova. Annapurana north – west face / route Gabbarrova /

The Czech route on the north-west face of Annapurna

The aim of the expedition is to repeat for the first time the Czech route on the north-west face of Annapurna – the tenth highest peak of the world (8091 meters above sea level). For Piotr Pustelnik it will also be the chance to finish the Crown of the Himalayas – the fourteen highest mountains in the world rising above 8000 meters. Piotr has already ascended thirteen of them, with Annapurna the only one remaining. So far only thirteen people have managed this quest.

About Annapurna

Despite being one of the lowest eight-thousanders, Annapurna is definitely one of the most dangerous mountains in the world. By the year 2005, only 103 people had reached its summit while 56 have died attempting it.

The Annapurna’s extensive massive consists of six main summits: the main one (8091m) as well as five others rising over 7000m. Interestingly, it was the first eight-thousander ever climbed – by Maurice Herzog and Louise Lachenal on 3rd June 1950. Eight Polish mountaineers have repeated this feat so far:

1987 – Artur Hajzer & Jerzy Kukuczka (first winter ascent)

1991 – Bogdan Stefko, Krzysztof Wielicki, Wanda Rutkiewicz, Ryszard Pawlowski and Mariusz Sprutta

1996 – Andrzej Marciniak

The mBank Expeditions

The mBank Expeditions have already tried to reach the summit three times, including twice (in 2004 and 2005) along the Bonnington’s route on the south face.

In 2006, the “Himalayan Triptych” made up of Piotr Pustelnik, Piotr Morawski (Poland), Peter Hamor (Slovakia) and Don Bowie (USA) focused their efforts on the eastern ridge of Annapurna that had been climbed merely twice before. However, Peter Hamor was the only one to reach the main summit on 21st May while Piotr Pustelnik and Piotr Morawski got as far as the eastern summit (8010m). They turned back to rescue a Tibetan climber afflicted by snow blindness.

2008

This year Piotr Pustelnik decided to return to Annapurna with a tried-and-tested team consisting of himself as the main coordinator, Peter Hamor, Piotr Morawski and Dariusz Zaluski, who will have the double role of a film maker. They have chosen the Czech route (also called “Gabbarrova”) on the north-west face of Annapurna. It has been climbed only once by Nezerka and Martis in 1988.

Ama Dablam – a relatively easy to climb mountain in the Himalaya range of eastern Nepal (6812 metres) – is to be the place for the team’s high altitude acclimatization before their main effort. The expedition sets off on 15th March from Warsaw and will stay acclimatizing on Ama Dablam till mid April. They will then be transported with a helicopter to their base camp beneath the north face of Annapurna. Their return is planned for 7th May.

Piotr Pustelnik has been climbing in the highest mountains since 1985, ascended all but one eight-thousand-meter high peak and has participated in many expeditions in the Himalayas, Karakoram, and all over the world.

Peter Hamor, the best Slovakian mountaineer has ascended five eight-thousanders (two of them as the first ever Slovak).

Piotr Morawski has climbed four eight-thousanders and was the first to ascend Shisha Pangma in winter.

Dariusz Zaluski has climbed four eight-thousanders and has taken part in many winter expeditions; he combines climbing with professional film-making and has authored many award-winning documentaries about the highest mountains of the world. 

TRYPTYK REAKTYWACJA

Autor: Piotr Morawski. Nie ulega wątpliwości co będzie naszym podstawowym celem: Annapurna. Której Piotrowi brakuje do Korony Himalajów i już trzykrotnie odrzuciła jego zaloty. Resztę trzeba skomponować: aklimatyzacja przed Anną oraz dopełnienie sezonu (czyli Karakorum, do którego zarzekałem się że szybko nie wrócę, a wracam już trzeci raz). Jako aklimatyzacja – Ama Dablam, potem Annapurna, potem Baltoro i dwa projekty: grań Gasherbrumów od I do III oraz grań Broad Peaków od bazy pod K2 po Concordię. Obydwa trawersy jeszcze nie zrobione do końca, chociaż w większej części pokonane. By wspomnieć tylko rajd Kurtyka-Kukuczka, który po wyruszeniu z bazy pod K2 przeszedł wszystkie 3 wierzchołki Broad Peaku. Zespół nie zszedł wtedy granią do Concordii, tylko drogą normalną. Zostaje nam zatem końcówka na zrobienie…

Tryptyk Reaktywacja, cz. 1: mBank Annapurna West Face Expedition

Tryptyk Reaktywacja, część pierwsza: mBank Annapurna West Face Expedition

Celem wyprawy jest pierwsze powtórzenie drogi czeskiej na północno-zachodniej ścianie Annapurny – dziesiątego co do wysokości szczytu ziemi o wysokości 8091 m. n.p.m., a także ukończenie przez Piotra Pustelnika Korony Himalajów. Do Korony Himalajów zaliczane jest 14 gór powyżej 8000 m. n.p.m. Na koncie Piotra Pustelnika znajduje się już 13 ośmiotysięczników, brakuje mu tylko Annapurny. Do tej pory zaledwie 13 osób weszło na wszystkie szczyty ośmiotysięczne.

Annapurna należy do niskich ośmiotysięczników, jednak jest zaliczana do jednych z najniebezpieczniejszych gór świata. Do 2005 roku zarejestrowano zaledwie 103 wejścia na wierzchołek główny i aż 56 przypadków śmierci. Masyw Annapurny jest bardzo rozległy i składa się z 6 dużych szczytów, czyli głównego wierzchołka i pięciu wysokich siedmiotysięczników. Jest pierwszym ośmiotysięcznikiem zdobytym przez człowieka – 3 czerwca 1950 roku zdobyli ją po ciężkiej walce Maurice Herzog i Louise Lachenal. Jeśli chodzi o polskie wejścia, do tej pory górę zdobyło 8 Polaków:

1987 – Artur Hajzer, Jerzy Kukuczka – pierwsze wejście zimowe,

1991 – Bogdan Stefko, Krzysztof Wielicki, Wanda Rutkiewicz, Ryszard Pawłowski, Mariusz Sprutta,

1996 – Andrzej Marciniak.

Wyprawy mBanku kilka razy próbowały już osiągnąć wierzchołek. Dwukrotnie drogą Boningtona na południowej ścianie w roku 2004 i 2005. W roku 2006 wyprawa Tryptyk Himalajski w składzie Piotr Pustelnik, Peter Hamor (Słowacja), Piotr Morawski oraz Don Bowie (USA) jako cel obrała wschodnią grań, do tej pory zdobytą zaledwie dwukrotnie. Peter Hamor osiągnął wierzchołek główny 21 maja, Piotr Pustelnik i Piotr Morawski dotarli do wierzchołka wschodniego (8010 m n.p.m.). Zawrócili niosąc pomoc Tybetańczykowi, który dostał ślepoty śnieżnej.

W tym roku Piotr Pustelnik postanowił wrócić pod Annapurnę w wypróbowanym składzie – Piotr Pustelnik jako kierownik, Peter Hamor, Piotr Morawski i Dariusz Załuski, który będzie też pełnił funkcję filmowca. Jako cel została obrana droga czeska (lub zwana drogą Gabbarrova) na północno-zachodniej ścianie. Droga ta została pokonana pierwszy i jedyny raz przez zespół Nežerka/Martiš w 1988 roku. Dobry, wypróbowany skład oraz logiczna i bezpieczna linia zwiększają szansę na sukces.

Północno-zachodnia ściana Annapurny i droga Gabbarrova (droga czeska) wraz z miejscami potencjalnych obozów (C1, C2, C3)

W ramach aklimatyzacji przed tak poważnym wyzwaniem została wybrana góra Ama Dablam – jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów w rejonie Mt. Everestu o wysokości 6812 m n.p.m. Wysokość tej góry oraz stosunkowa łatwość osiągnięcia wierzchołka dają szansę na naprawdę dobrą aklimatyzację.

Wyprawa rusza 15 marca z Warszawy. Do połowy kwietnia będzie trwała część aklimatyzacyjna na Ama Dablam. Następnie uczestnicy helikopterem przelecą do bazy pod północną ścianą Annapurny. Powrót planowany jest na 7 maja.

Uczestnicy wyprawy :

Piotr Pustelnik – jest zdobywcą 13 ośmiotysięczników, brał udział w wielu wyprawach w Himalaje, Karakorum i góry świata, wspina się w górach wysokich od 1985 roku

Peter Hamor – zdobywca 5 ośmiotysięczników, najlepszy słowacki himalaista, zdobywca Korony Ziemi, ma na koncie 2 wejścia na szczyty ośmiotysięczne jako pierwszy Słowak

Piotr Morawski – zdobywca 4 ośmiotysięczników, jako pierwszy człowiek zdobył Shisha Pangma zimą,

Dariusz Załuski – zdobywca 4 ośmiotysięczników, brał udział w wielu wyprawach zimowych, wspinaczkę łączy z profesjonalnym filmowaniem, a jego filmy z najwyższych gór świata zdobywają nagrody na festiwalach górskich i podróżniczych.

Światło dzienne ujrzał album Katarzyny i Andrzeja Mazurkiewiczów, pt. Himalaje – szlakiem karawan i pielgrzymów.

Książka to plon wieloletniej i wciąż trwającej fascynacji autorów krajobrazami i kulturą najwyższych gór świata. W Himalaje wracali wielokrotnie, zafascynowani ich różnorodnością. W himalajskich rejonach spędzili łącznie trzy lata. Kilkaset starannie wybranych fotografii z
Indii, Nepalu i Tybetu, które powstały podczas tych wędrówek, pokazuje nie tylko piękno i majestat gór, ale również mozaikę etniczną zamieszkujących je ludzi, oraz ich kulturę materialną i duchową.

Książka wydana została nakładem terraQuest.

Katarzyna i Andrzej Mazurkiewiczowie to podróżnicy, dla których pasja podróżowania stała się sposobem na życie. Zajmują się zawodowo fotografią i organizacją wypraw trekkingowych i poznawczych w Himalaje, współpracują z rozgłośniami radiowymi, są autorami wystaw fotograficznych, organizują prestiżowy festiwal podróżniczy – TERRA.

Z tatrzańskich szlaków wyruszyli w 1988 r. na swój pierwszy trekking – w Himalaje. Kolejne wyprawy zawiodły ich na Syberię, rosyjski Daleki Wschód, do Mongolii, Azji Środkowej,
Iranu, Pakistanu i Tybetu.

Więcej informacji: www.terra.waw.pl

 

I Recommend …

ExplorersWeb Week in Review – http://www.mounteverest.net/

Yes it’s that time of the year again! Here goes the first edition of the brand new 2008 Everest and Himalaya list of expeditions.

This spring, all eyes are on the north side of Everest where the Chinese torch ceremony is certain to illuminate more than Olympic ideals.

Maoists are already stirring things up also on the south side where the April 10 election is likely to add to climbers’ altitude headaches.

Everest 53; other Himalaya 16

Last year, 60 expeditions were listed in the final update on April 4. This year already 53 expeditions are listed on Everest up until now (February 25).

While Mount Everest still remains the world’s greatest adventure, it’s not necessarily the best mountaineering experience. Virtually all top high altitude names are found on the other 8000ers this spring, where only 16 expeditions are listed up until now.

New climbers seem to choose Everest’s normal routes, while skilled mountaineers seem to avoid the peak altogether.

Everest highlights

The most notable Everest expedition this spring is the Kazakh Lhotse-Everest traverse.

Other highlights include Brazilian Paulo and Helena Coelho on their 12th attempt, sticking to their climbing principles of no oxygen, and no high-altitude Sherpas. Alongside Helena also Daniela Teixeira plans a female no 02 attempt. Andrew Brash, Myles Osborne and Dan Mazur are coming back for the summit, which they gave up last to save Lincoln Hall. Marc Batard and Joby Ogwyn will both try speed attempts; Marc without O2.

A Finnish team is en route; judging from their stellar (unsupported) expedition to the North Pole a few years back they should come well prepared. Kenton Cool will help Ranulph Fiennes give the peak a second shot, and two all-women teams (Singapore and Nepal) are expected on each side of the mountain.

The peak will also decide how old is too old; at 77 years Nepali Min Bahadur Sherchan leads this race vs Japanese Yuichiro Miura, 74 and Russian Boris Koshunov, 73.

Other Himalaya

Although the list is still tentative; other Himalaya shows names familiar to the high altitude community. Many climbers here have lots of 8000ers under their belts already such as Joao Garcia, Andrew Lock and Waldemar Niclevicz headed for Makalu; Artur Hayzer, Ryszard Pawlowski, Radek Jaros and Ivan Vallejo for Dhaulagiri; Piotr Pustelnik, Peter Morawski, Peter Hamor and (probably) Inaki Ochoa for Annapurna. A last minute addition is Colombian Fernando-Gonzalez Rubio who is heading for Makalu and Dhaulagiri (before a summer G1 and G2 double-header in Pakistan).

Americans will want to keep a special watch on the west face of Makalu this spring, and on Annapurna.

Go to the brand new list for details. Godspeed climbers!